Wat is de AI Act?
De AI Act is de Europese wet die regels stelt aan de ontwikkeling en het gebruik van kunstmatige intelligentie.
De wet verdeelt AI-toepassingen in risicocategorieën: hoe hoger het risico van een toepassing, hoe strenger de eisen.
Waarom is deze wet er?
De AI Act moet burgers beschermen tegen de risico’s van AI, zoals misleiding, discriminatie en oncontroleerbare besluitvorming, zonder innovatie onnodig in de weg te zitten. Omdat het om een Europese verordening gaat, geldt de wet rechtstreeks in alle EU-landen, zonder dat elk land er zelf nog een aparte wet voor hoeft te maken.
Voor wie gelden de regels?
De AI Act maakt onderscheid tussen twee groepen. Aanbieders zijn de bedrijven die een AI-systeem bouwen en op de markt brengen, zoals OpenAI of Google. Deployers zijn de bedrijven en organisaties die zo’n systeem vervolgens gebruiken in hun eigen dienst of product, bijvoorbeeld een webshop die een chatbot van een ander bedrijf inzet. Beide groepen krijgen eigen verplichtingen, afhankelijk van het risiconiveau van de toepassing. Ook gebruik je zelf als ondernemer een AI-tool in je bedrijf, dan kun je dus al snel als deployer gelden.
De risicocategorieën
- Onaanvaardbaar risico: volledig verboden, zoals AI die mensen stiekem manipuleert of sociale score-systemen
- Hoog risico: streng gereguleerd, zoals AI bij sollicitaties, medische diagnoses of kredietbeoordelingen
- Beperkt risico: vooral transparantieplicht, zoals chatbots en deepfakes
- Minimaal risico: vrijwel geen extra regels, zoals spamfilters
Wanneer gaat de wet in?
De AI Act wordt in fases ingevoerd. De meest riskante toepassingen zijn al verboden. De transparantieregels, zoals de meldplicht voor chatbots en AI-content, gelden vanaf 2 augustus 2026. De zwaarste eisen, voor hoogrisicosystemen, volgen later, met een overgangsperiode zodat bedrijven de tijd krijgen om zich aan te passen. Voor de details van die transparantieregels schreven we eerder al een uitgebreid artikel over artikel 50 van de AI Act.